zawijas

Kiedy jest smutno,

to się chce zawijać

ciaśniej i ciaśniej w siebie.

Jak liść kapusty w gołąbek,

 mokry wełniany sweter w ręcznik.

W tym zawijaniu można się zapomnieć.

Przegapić moment,

gdy oddech robi się głębszy,

a ciało pragnie kontaktu ze światem.

Można się zassać w sobie,

długo nie wychodząc.

Niczym żółw który zapomniał

że poza nim też jest życie

Potrzeba czujności pantery,
by patrzeć uważnie na chmury

- zgodnie z naturą życia

słońce zawsze pojawia się  z powrotem.